Coś o książkach

No, wreszcie biorę się za książki z tego roku ;) Postanowiłam że będę je sobie numerować, zobaczymy ile przeczytam.

1. Anna Enquist - Sekret

"Muzyka jako oaza spokoju - ten motyw często pojawia się w twórczości Anny Enquist. Autorka studiowała psychologię kliniczną, uzyskała też dyplom Konserwatorium Haskiego w klasie fortepianu. W twórczości Enquist wyjątkowo mocno dochodzą do głosu pasje życiowe pisarki: wielka miłość do muzyki i pragnienie wnikania w głąb ludzkiej psychiki.

Tak też jest w powieści "Sekret", skonstruowanej na podobieństwo utworu muzycznego. Kompozycję tworzą trzy główne wątki: historia pianistki Wandy, historia jej przeszłości i historia jej męża Bouwa. Czasem owe "muzyczne tematy" splatają się ze sobą, nachodzą na siebie, czasem podążają w różne strony.

Enquist misternie tworzy fascynujące studium kobiety, która w muzyce widzi możliwość ucieczki przed rzeczywistością i której przyjdzie zapłacić za to wysoką cenę. Mimo że mowa tu o niezwykle dramatycznych wydarzeniach (narodziny dziecka z zespołem Downa, wywiezienie żydowskiego nauczyciela muzyki do obozu koncentracyjnego, poronienie, choroba uniemożliwiająca dalszą karierę artystyczną), nie ma w książce śladu taniego sentymentalizmu. "Sekret" to głęboka analiza ludzkiej samotności, opowieść o potrzebie miłości, którą niełatwo zaspokoić, opowieść o poszukiwaniu swego miejsca w świecie."

Bardzo niepozorna książka, którą wynalazłam w koszu z tanimi książkami w tesco i kupiłam tylko ze względu na fortepian na okładce. Przeleżała kilka lat, aż wreszcie po nią sięgnęłam. I nie żałuję :) Ciekawie napisana, w interesujący sposób - poszczególne rozdziały to przeplatające się historie z różnych okresów życia głównej bohaterki. Książka zmusza do przemyśleń, a samo zakończenie, dość otwarte, doprowadziło mnie do łez.

2. Magdalena Kanoniak - Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!

"– Sylwetki i kolory – jak właściwie ocenić swoje cechy wizualne?
– Prawdy i mity – jak odnaleźć się w gęstwinie sprzecznych sygnałów modowych?
– Żelazne zasady stylu – jak ubrać się stosownie do okazji?

Moda jest jedną z najbardziej ulotnych dziedzin kultury, lecz jednocześnie ma duży wpływ na to, jak się czujemy we własnej skórze, co osiągamy dzięki swojemu wizerunkowi. Ktoś, kto wie, że świetnie wygląda, zupełnie inaczej myśli, jest pewny siebie i bardziej zmotywowany. To nie głupie ciuszki, to potężna energia, którą można w pełni wykorzystać. Jeśli chcesz się dowiedzieć, jak podkreślić ubiorem swoją urodę, znaleźć atuty sylwetki, zatuszować niedoskonałości i świadomie dobierać ubrania idealne – koniecznie kup tę książkę.

W tym poradniku, napisanym przez Magdalenę Kanoniak, specjalistkę od stylu i wizerunku, autorkę popularnego modowego vloga, znajdziesz przegląd najważniejszych kwestii związanych z modą. Dowiesz się, jakie kolory pasują do Twojej karnacji, a jakie fasony do Twojej sylwetki. Wspólnie z autorką obalisz mity modowe i zrozumiesz, jak ważną rolę może odgrywać dress code. Odkryjesz, jakie właściwości mają różne tkaniny i dlaczego warto stawiać na najwyższą jakość. Radzka doradzi Ci też, jak z głową robić zakupy i na co zwracać uwagę.

Przeczytaj, wypróbuj w praktyce i ciesz się swoją kobiecością!"

Nie, nie i jeszcze raz nie! Chyba za dużo oczekiwałam po tej książce. Dużo ilustracji, jeszcze więcej reklamowych zdjęć, tekstu tyle co kot napłakał. Książka ładnie wydana i w sumie nic poza tym. Nie dowiedziałam się niczego nowego. Rozczarowanie.

3. Paula Hawkins - Dziewczyna z pociągu

"Rachel codziennie jeździ tym samym pociągiem, mijając po drodze urokliwe domki na przedmieściach, i codziennie obserwuje przez okno tę samą parę jedzącą śniadanie na tarasie. Z perspektywy Rachel życie Jess i Jasona – tak ich nazywa – jest idealne, w przeciwieństwie do tego, które jeszcze niedawno było jej udziałem.

Pewnego dnia Rachel jest świadkiem sceny tak szokującej, że postanawia opowiedzieć policji o tym, co widziała; wkrótce jednak zaczyna się zastanawiać, czy na pewno była to mądra decyzja…"

Książka, którą już chyba wszyscy przeczytali ;) Mi się bardzo podobała i nie uważam aby od początku można było domyśleć się zakończenia. Bardzo podoba mi się sposób, w jaki została napisana i to, jak zostały dobrane cechy do głównych bohaterów (byli tacy, do których autentycznie można poczuć odrazę). Jestem na tak i na pewno sięgnę po inne książki autorki, jak już je napisze ;)